همانگونه که احیانا خوانندگان عزیز این وبلاگ استحضار دارند تمام متقاضیان مهاجرت به کانادا اعم از متقاضی اصلی و افراد وابسته به وی قبل از دریافت ویزا ملزم به انجام معاینات و آزمایشات پزشکی مشخص، توسط یک پزشک معتمد دولت کانادا در کشور خود یا هر کشور دیگری هستند. دلیل انجام این معاینات و آزمایش‌های پزشکی این است که اداره مهاجرت کانادا بر اساس قانون موظف است اطمینان حاصل کند که وضعیت سلامت متقاضی و افراد وابسته به وی به گونه‌ای نیست که سلامت و ایمنی عمومی را تهدید و یا بار اضافه‌ای را به سیستم خدمات بهداشتی، درمانی، و اجتماعی کانادا تحمیل کند. معاینات و آزمایش‌های مورد نیاز عبارتند از معاینات استاندارد پزشکی، آزمایش خون، آزمایش ادرار، و عکس برداری با اشعه ایکس. نتایج این آزمایش‌ها تا یک سال معتبر است و اگر ویزای متقاضی یا همراهان در این مدت صادر نشود باید معاینات و آزمایش‌های پزشکی را تجدید کرد.

سوال جالب توجه در این زمینه این است که آیا لازم است همسر و فرزندان وابسته به کسی که وی را در ورود به کانادا همراهی نمی‌کنند نیز معاینات و آزمایش‌های مورد بحث را انجام دهند؟
پاسخ این است که بلی. تمام کسانی که نام آنها در تقاضانامه به عنوان وابسته متقاضی اصلی درج می‌شود باید صرفنظر از اینکه همراه متقاضی اصلی به کانادا وارد می‌شوند یا خیر معاینات و آزمایش‌های پزشکی را انجام دهند و مهمتر اینکه اگر متقاضی اصلی مشکلی به لحاظ پزشکی نداشته باشد اما یکی از وابستگان به تشخیص پزشک معتمد دولت کانادا مبتلا به بیماری باشد که “سلامت و ایمنی عمومی را تهدید کند یا بار اضافه‌ای را به سیستم خدمات بهداشتی، درمانی، و اجتماعی کانادا تحمیل کند” ، درخواست متقاضی پذیرفته نمی‌شود و ویزا برای متقاضی و اعضای وابسته به وی صادر نخواهد شد (حتی اگر در فرمها عنوان شده باشد که شخص دارای مشکل پزشکی همراه با متقاضی اصلی به کانادا مهاجرت نخواهد کرد).

دلیل این امر را شاید بتوان در این نکته جستجو کرد که اداره مهاجرت کانادا قصد دارد با اتخاذ این تصمیم احتمال یا امکان اسپانسر شدن فردی که به لحاظ پزشکی غیر قابل ورود به کانادا تشخیص داده شده است را از وی سلب نماید. زیرا اگر فرضا برای پدر یا مادر فرزند وابسته‌ای که از نظر پزشکی قابلیت ورود به کانادا را ندارد، ویزا صادر بشود و پدر و مادر مورد اشاره به کانادا وارد بشوند و شرایط لازم برای اسپانسر کردن فرزند خود را داشته باشند، اداره مهاجرت کانادا قانونا نمی تواند مانع از اسپانسر شدن فرزند مذکور توسط پدر و مادرش بشود. براساس قانون مهاجرت و پناهندگی کانادا، شهروند یا مقیم دائم این کشور که حداقل ۱۸ سال سن دارد در صورت دارا بودن یک سری از شرایط می‌تواند همسر، فرزند یا فرزندان وابسته، والدین، و برخی دیگر از وابستگان خود را برای مهاجرت به کانادا اسپانسر شود و این حق که بر اساس اصل “family reunification” به وی داده شده‌است قابل نقض نیست. علاقمندان می‌توانند شرایط و جزییات کامل مربوط به مهاجرت خویشاوندی و اسپانسر کردن وابستگان را در اینجا ملاحظه بفرمایند.

  • Share/Bookmark