بر اساس گزارشی که اخیرا توسط مرکز آمار کانادا (Statistics Canada) منتشر شده است جمعیت کانادا از اول جولای سال ۲۰۱۰ تا اول اکتبر سال ۲۰۱۰ به میزان ۳۰۰,۱۲۹ نفر افزایش یافته است. بر اساس همین گزارش بیش از ۶۵ درصد این افراد را مهاجران تازه وارد به کشور تشکیل میدهند. در واقع در طی سه ماه مورد اشاره ۸۴ هزار و ۲۰۰ مهاجر تازه وارد به کانادا وارد شده اند که نزدیک به ۹ هزار نفر بیشتر از تعداد مهاجرانی است که سال ۲۰۰۹ و در دوره زمانی مشابه وارد کانادا شده اند.
اگر آمار ارائه شده در گزارش مذکور را به تفکیک ایالتهای مختلف مورد بررسی قرار دهیم الگوی مشابهی قابل تشخیص است و نشانگر تاثیر مهاجران در رشد جمعیت ایالتهای مختلف کاناداست:
ایالت کبک با افزایش جمعیتی معادل ۲۴ هزار و ۸۰۰ نفر پذیرای ۱۶ هزار و ۸۰۰ مهاجر تازه وارد بوده است (بیشترین رشد در تعداد مهاجران از سال ۱۹۷۱)، به جمعیت انتاریو ۵۷ هزار و ۹۰۰ نفر اضافه شده است که نزذیک به ۷۰ درصد آنها را مهاجران تازه وارد تشکیل می دهند، بیش از ۴ هزار ۷۰۰ مهاجر جدید جذب مانیتوبا شدند که از سال ۱۹۷۱ نشانگر بالاترین نرخ جذب مهاجران تازه وارد توسط ایالت است، به جمعیت ساسکاچوان ۴ هزار و ۱۰۰ نفر اضافه شده است که بیش از ۶۰ درصد از آنها را مهاجران تشکیل میدهند، پرنس ادوارد آیلند با ۱۰۰۰ نفر افزایش جمعیت بیشترین نرخ رشد جمعیت در سطح کشور را دارا بوده است که این رشد به میزان زیادی متوجه مهاجران تازه وارد است، بریتیش کلمبیا رشد ۵ درصدی جمعیت را شاهد بوده است (نزدیک به ۲۱ هزار نفر) که بیش از ۶۰ درصد آنها را مهاجران تشکیل میداده اند و به همین ترتیب سایر ایالتها که برای کوتاه کردن سخن از ذکر آمار دقیق آنها خودداری میکنم. تنها استثنا ایالت آلبرتاست که ۱۴ هزار و ۱۰۰ نفر به جمعیت آن اضافه شده است و بیش از ۶۰ درصد این میزان مرهون رشد طبیعی جمعیت و نه به علت ورود مهاجران تازه وارد است.
آمار مورد اشاره اهمیت فاکتور مهاجرت در رشد جمعیت کانادا را به خوبی مورد تاکید قرار میدهد. البته الگوی پراکندگی جمعیت مهاجران همچنان از توازن لازم برخوردار نیست و مهاجران تازه وارد اغلب سه شهر بزرگ تورنتو، ونکوور، و یا مونترال را برای کار وسکونت انتخاب می نمایند. دولتهای ایالتی و نیز دست اندرکاران و مسئولین سیستم مهاجرت کانادا از مدتها قبل این نکته را مد نظر داشته و سعی کرده اند با ایجاد تسهیلات و ویژگیهای مختلف و نیز طراحی برنامه های مهاجرت از طریق انتخاب استانی یا به عبارتی PNP (Provincial Nominee Programs) زمینههای جذب مهاجران بیشتری را فراهم سازند و تجربه نشان داده است که در موارد بسیار مهاجران تازه واردی که زندگی در ایالتهای دور دست تر را بر زندگی و کار در شهرهای جذابی مانند تورنتو، مونترال، و یا ونکور ترجیح داده اند از فرصتهای کاری مناسب تری بهره برده و با جذب سریعتر در بازار کار در حرفه و تخصص خود مشغول به کار شده اند. با آغاز روند بهبود اقتصادی و عرضه مشاغل و فرصتهای کاری جدید در بازار کار کشور، نیاز به نیروی کار متخصص و با تجربه بیش از پیش حس میشود و دولت کانادا پذیرش بیش از ۲۶۰ هزار مهاجر تا پایان امسال را در برنامه کار خود دارد.
