۳۳ میلیون نفر جمعیت که درنقاط مختلف کشوری وسیع پراکنده شده اند، تنها می تواند یک معنی داشته باشد: نیاز به سیستم حمل و نقل دقیق، منظم و البته گسترده.

کانادا با ۱۴۰۰۰۰۰کیلومتر مسیر جاده ای، حدود ۷۳ کیلومترخط راه آهن و ۱۰ فرودگاه بین المللی و  ۳۰۰ فرودگاه ملی یکی از گسترده ترین خطوط حمل و نقل جهان را داراست.

و اما سیستم حمل و نقل داخلی کانادا!  در حیطه مرزهای یک کشور اصولا  دو نوع سیستم حمل ونقل وجود دارد: حمل ونقل درون شهری وبرون شهری.

امروز بنا داریم درباره ی تردد درون شهری در کانادا صحبت کنیم. بطور کلی بیشتر کانادایی ها ترجیح میدهند از وسیله نقلیه شخصی برای رفت وآمد به محل کار وتحصیل خود استفاده کنند .البته این موضوع وحی منزل نیست و در بسیاری موارد هم بند وتبصره و اما و اگر دارد! مسایل مختلفی همچون مدت زمان سفر و فاصله مبدا و مقصد و.. نیز در انتخاب وسیله حمل ونقل شهری موثر است. اگر در کانادا زندگی می‌کنید، بد نیست بدانید، با استفاده از وسایل حمل ونقل عمومی به جای خودروی شخصی ، میتوانید سالانه تا چند هزار دلاراز پولتان را پس انداز کنید.

سیستم حمل ونقل درون شهری در مناطق مختلف کانادا گزینه های متععدی را پیش روی شهروندان قرار می دهد و شما میتوانید ازاتوبوس، مترو، تاکسی، قطارهای سبک درون شهری LRT و.. برای تردد در شهر استفاده کنید.

ارائه خدمات عمومی برای جابجایی شهروندان کانادایی به عهده دولت های استانی و شهرداری است و به همین دلیل نرخ کرایه ها و بلیط ها در ایالات مختلف، متفاوت است.  اما خیالتان راحت باشد چون مراکز مربوط ومسئول ارائه امکانات تردد شهری همواره بر عملکرد اعضای خود نظارت دارند. برای مثال، در کانادا همه رانندگان تاکسی تحت نظارت مراکز تاکسیرانی فعالیت کرده و مبلغ کرایه هر مسیراز پیش مشخص شده است. پس میتوانید مطمئن باشید کسی شما را به قول معروف اورشارژovercharge نمی‌کند!

شهروندانی که از اتوبوس استفاده می‌کنند، می‌توانند کرایه خود را به اشکال مختلفی پرداخت کنند مثلا با تهیه بلیط یا دادن پول نقد یا سکه های مخصوصی به نام توکن Token. اگر یادتان رفت بلیط بخرید و خواستید نقدا کرایه تان را بپردازید مبلغ کرایه برایتان کمی گران تر تمام میشود! این راهم بگویم که راننده اسکناس قبول نمیکند وبرای پرداخت نقدی حتما باید پول خرد داشته باشید!! برای مثال اگر کرایه اتوبوس ۳ دلار و ۲۵ سنت است و شما فقط یک اسکناس ۵ دلاری دارید و پول خرد همراهتان نیست مجبورید به جای ۳ دلار و ۲۵ سنت به راننده ۵ دلار بدهید!

معمولا نرخ بلیط با توجه به گروه سنی افراد تغییر میکند. مثلا خردسالان یا سالخوردگان نسبت به گروه سنی بزرگسال یعنی افراد ۱۸تا۶۵ سال مبلغ کمتری پرداخت میکنند. خیلی جالب است که بدانید دربرخی از ایالات کانادا بعد از ساعت ۷ می‌توانید از راننده بخواهید در نقاط بین دو ایستگاه  برای پیاده کردن شما توقف کند. این قانون برای محافظت از امنیت مسافرین در بسیاری از ایالت های کانادا بوجود آمده و اجرا می شود.

در کانادا نیز مانند ایران بلیط های اعتباری نامحدود و زمان دار نیز بسته به نیاز افراد فروخته میشود. حواستان باشد هیچگاه بدون بلیط سوار مترو نشوید چون در اینصورت باید بهای گزافی بابت ش بپردازید و ۵۰۰ دلار جریمه می شوید. مدت زمان انتظار برای رسیدن قطار LRT یا همان متروی شهری معمولا بسیار کوتاه است ودر ساعات اوج تردد یعنی ۷تا۹صبح و ۴تا۷ عصر، هر۲ دقیقه یک قطار وارد ایستگاه می‌شود.

سیستم حمل ونقل درون شهری در بسیاری از شهرهای کانادا بسیار گسترده بوده وتقریبا همه نقاط شهر راپوشش میدهد. برای مثال سیستم حمل ونقل شهری مونترال که به STM  معروف است، بهترین خطوط متروی کانادا را به خود اختصاص داده است. در این شهر ۴ خط مترو روزانه بیش از ۱ میلیون مسافر را جابجا می‌کند. در این شهر دانش آموزان و کودکان از تخفیف های ویژه ای برخوردارند.

در تورنتو نیز سیستم حمل ونقل شهری یا اصطلاحا TTC همه مناطق تورنتورا تحت پوشش خطوط اتوبوس و مترو قرار داده است. در  کلان شهرتورنتو ۴ خط مترو فعال است. شما دراین شهر برای خرید یک بلیط متروی ۱۰سفره تقریبا باید ۲۵ دلار هزینه کنید.